Migdały to owoce pestkowe (ponieważ tworzą nasiona owocu) pochodzące z Azji; obecnie rosną również w Hiszpanii, Ameryce (Kalifornia) i we Włoszech. Jedzenie migdałów było niegdyś popularnym sposobem leczenia chorób dobrze sytuowanych osób. Kucharze rodzin królewskich zwykli dodawać je do ciężkostrawnych posiłków, aby ułatwić ich trawienie.

Różowate

Migdał należy do rodziny różowatych, w związku z czym często nazywany jest „królową różowatych”. Do tej samej rodziny należą również brzoskwinia i morela. Migdały uprawiano już dawno temu, chociaż wtedy nie miały jeszcze oficjalnej nazwy. Określenie „migdał” powstało wiele lat później, ponieważ botanicy co raz to wymyślali tej roślinie nowe nazwy.

Ozdobny kształt

Drzewo migdałowe można rozpoznać po charakterystycznym, dekoracyjnym wyglądzie. W wyjątkowych przypadkach, roślina może sięgać nawet 12 metrów. Kwiat migdałowca zawiera dużą ilość nektaru, który przyciąga owady. Szczególnie upodobały go sobie pszczoły, które jednocześnie dbają o jego zapylenie. Migdałowiec owocuje na początku każdego roku i nie przekwita aż do końca lata.

Wartość odżywcza

Migdały znane są ze swoich właściwości antyoksydacyjnych. Zawierają duże ilości przeciwutleniającej witaminy E która, podobnie jak inne źródła tej substancji, pomaga zapobiegać chorobom układu krążenia oraz chorobom nowotworowym, a także spowalnia proces starzenia. Ponadto, zawarty w migdałach magnez wspomaga wzmacnianie kości i odgrywa istotną rolę w procesach enzymatycznych w organizmie. Podobnie jak wszystkie orzechy, migdały również są bogate w tłuszcze nienasycone.