Pistacje to owoce pestkowe drzewa liściastego, pod pewnymi względami przypominającego migdałowiec i orzech włoski (należącego do tej samej rodziny co orzech włoski). Dokładne pochodzenie orzecha włoskiego nie jest znane. Dziś można go spotkać w Afganistanie, Pakistanie, Indiach, Iranie, Turcji, Grecji, we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych. W krajach takich, jak Afganistan drzewa pistacjowe rosną w regionach górskich, gdzie bardziej przypominają krzewy niż drzewa. 

Orzechy pęknięte i niepęknięte

Uprawę pistacji można porównać do uprawy winorośli; rosną w gronach na drzewach. Kiedy orzech dojrzewa - rośnie, powodując pęknięcie twardej łupiny. Takie orzechy nazywane są czasem  „pękniętymi”. Występują również orzechy „niepęknięte” czyli takie, które nie są w pełni dojrzałe. Nie każde drzewo pistacjowe rodzi orzechy, ponieważ występują drzewa męskie i żeńskie. Tylko żeńskie drzewko rodzi owoce a pełny zbiór jest możliwy co dwa lata.

Zbiory

Dawniej orzechy pistacjowe były strącane
z drzewa kijami i łapane w koc.
Dziś używa się w tym celu specjalnych maszyn.

Wartość odżywcza

Pistacje stanowią wspaniałe źródło fosforu, czyli minerału obecnego w naszym ciele i pożywieniu w formie fosforanu. Podobnie jak wapń, fosforan wzmacnia kości i zęby, a ponadto wpływa na metabolizm energii oraz liczne procesy enzymatyczne zachodzące w organizmie.