Orzeszki ziemne to rośliny strączkowe, rosnące pod ziemią. Sam orzech jest dość nietypową rośliną, ponieważ jej owoce dojrzewają bardzo szybko. Od momentu zasiania do zbiorów mija zaledwie 120-160 dni. Kwiaty powstają nad ziemią a następnie więdną, przy czym szypułka wydłuża się i kieruje do dołu, wpychając w ziemię strąk. Nasiona rozwijają się w ziemi, w związku z czym orzeszków ziemnych się nie zbiera, ale wykopuje. W wyniku tego orzeszków ziemnych nie zalicza się do orzechów, ale do roślin strączkowych.

Światowa historia orzeszków

Orzech ziemny pochodzi z Ameryki Południowej. Ponad 3 500 lat temu Inkowie używali go grzebiąc zmarłych – aby dostarczał im pożywienia w zaświatach. Hiszpańscy odkrywcy przywieźli go do Hiszpanii, skąd rozprzestrzenił się do Azji i Afryki. Orzech ziemny stał się popularną rośliną uprawną – w Afryce nawet panuje pogląd, że ma duszę. Do Stanów Zjednoczonych roślina ta trafiła na statkach niewolniczych. Spożycie orzeszków ziemnych ogromnie wzrosło w latach sześćdziesiątych XIX wieku, w wyniku Wojny Domowej w Stanach Zjednoczonych, kiedy to obie armie – Południa i Północy – uznały je za niezwykle wartościowy produkt. Dziś orzeszki ziemne są składnikiem wielu produktów i są stosowane na całym świecie.

Wartość odżywcza

Orzeszki ziemne odznaczają się dużą zawartością witaminy B3,  E oraz cynku. Cynk sprzyja budowie białka i odbudowie tkanek. Witamina E jest silnym przeciwutlniaczem, który może odgrywać ważną rolę w zapobieganiu chorobom układu krążenia oraz nowotworom. Witamina B3 natomiast ma wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego oraz zdrowie skóry.